Rachid el Ousrouti, RB (Directeur)
Rachid (1973) is sinds 1 juli 2016 benoemd tot directeur van Rotterdam Vakmanstad, als opvolger van Henk Oosterling. In de jaren daarvoor was hij als zakelijk leider onder meer verantwoordelijk voor het financieel management van Rotterdam Vakmanstad. Hij heeft na het HBO de Opleiding Register Belastingadviseur afgerond. Hij heeft ruim 14 jaar ervaring als manager in de belastingadviespraktijk van PWC en vanuit die rol het vak Tax Compliance gedoceerd aan de Universiteit van Amsterdam. Rachid is ook betrokken bij een aantal maatschappelijke initiatieven. Zo is hij mede-oprichter van Stichting MaroquiStars, lid van de Raad van Commissarissen bij Trifolium Woondiensten en lid van de Rotary Club Boskoop. In zijn vrije tijd voetbalt hij graag bij Floreant en is hij daar tevens coach van een jeugdvoetbalteam. "Het geeft mij enorme voldoening om de door Stichting Vakmanstad geformuleerde visie steeds verder vorm te zien krijgen. Met onze werkwijze willen wij aantonen dat wanneer je echt in de jongere en zijn/haar gezin investeert, je een enorm maatschappelijk rendement behaalt." 

Aetzel Griffioen, MA (Docent en ontwikkelaar Leerlijnen)
Aetzel (1981) is hoofdcoördinator en filosofieraar van Rotterdam Vakmanstad. Hij studeerde na het gymnasium filosofie aan de Erasmus U­niversiteit Rotterdam en aan de Universiteit van Bologna. In 2011 studeerde hij cum laude af op een scriptie getiteld Voorbij de negatieve ecologie. Naar een integraal ecologiebegrip voorbij het marktisme. Verder schrijft en spreekt hij over de meent, Big Society, kunst, politiek en ecologie en geeft hij af en toe les aan de Haagse Hogeschool, Hogeschool InHolland Rotterdam en de Erasmus Universiteit Rotterdam. Hij is lid van het Centrum for Art en Philosophy en van de raad van bestuur van Casco – Office for Art, Design and Theory, Utrecht.


Henk Oosterling, dr. (Adviseur)
Henk (1952) is universitair hoofddocent aan de Erasmus Universiteit Rotterdam en oprichter van Rotterdam Vakmanstad (2004). Tot 1 juli 2016 was hij directeur van deze stichting. Hij studeerde – na mulo, havo, kweekschool en gymnasium – vanaf 1975 filosofie, linguïstiek en Japans aan de Universiteit van Leiden en studeerde in 1985 cum laude als wijsgeer af aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, waar hij sindsdien werkt. Tussen 1975 en 1980 ontwikkelde hij vanuit de wijk Bloemhof samen met anderen een drietal taal- en lesmethodes voor gastarbeiders, hun kinderen en hun lesgevers. Samen met Cok Beekhuijzen ontwikkelde en publiceerde hij in 1983 een lagere school methodiek over alternatieve energie. In 1980/81 verbleef hij langere periodes in Japan om zich in het Japanse zwaardvechten (kendo) te bekwamen, leidde tussen 1980 en 1986 een kendoschool in Bloemhof, werd in 1983 Nederlands kampioen, publiceerde in 1985 een met Louis Vitalis geschreven kendomethodiek, was tussen 1981 en 1986 lid van het nationale team en organiseerde de Europese kampioenschappen in 1989. In 1996 promoveerde hij cum laude op Door schijn bewogen. Naar een hyperkritiek van de xenofobe rede (Kok Agora 1996) waarvoor hij de EUR-onderzoekprijs kreeg. Tussen 1998 en 2007 leidde hij het internationaal onderzoek Intermediality naar de crossovers tussen filosofie, kunst en politiek, ontwikkelde een kritische mediafilosofie onder de noemer Radicale middelmatigheid Boom 2000) en organiseerde hij een zestal symposia waaronder het internationale symposia Intermedialities in Rotterdam. Vanaf 2006 wijdde hij zich actief aan het implementeren van het RVS gedachtegoed, ontving in 2008 voor zijn verdiensten voor de stad de Rotterdamse Laurenspenning, in 2010 de Erasmuspenning voor zijn verdiensten voor de Erasmus Universiteit en in 2013 de Van Praagprijs van het Humanistisch Verbond. Zie voor zijn wetenschappelijke boeken, artikelen, bundels, lezingen, internationale symposia en functies www.henkoosterling.nl, www.laurenspenning.nl.


Ans Stolk (Coördinator Actief Burgerschap, Vakhuis)
"Smeden van duurzame verbindingen"
Ans doorliep het Calvijn Lyceum, werkte jaren met paarden, volgde de opleiding tot rijksgediplomeerd goudsmid aan de MTS Vakschool Schoonhoven en vervolgens de avondopleiding aan de Lagere Tuinbouwschool. Daarna studeerde ze aan de Erasmus Universiteit 5 jaar Politicologie, politieke filosofie met als bijspecialisatie maatschappijgeschiedenis en vrouwenstudies. Als kind las ze ‘Dode lente’ van Rachel Carlson (1963), dat werd de bron van haar belangstelling voor de aarde en kringlopen van het leven. In haar leven heeft ze het meest geleerd uit de praktijk, met name in de jaren ‘70 en ‘80 die van de vrouwenbeweging en vrouwencultuur. Het organiseren van verbindingen tussen theorie en praktijk v. v. is een steeds terugkerend thema in haar werk. Verhalen zijn haar inspiratiebron. Ze is auteur of mede-auteur van publicaties over de rol van sport, draagvlakonderzoek voor schoolsportverenigingen. Sinds 2007 is ze vanuit haar bureau verbonden aan Henk Oosterling: ze verrichtte research voor onder meer het maken van de kaarten van Pact op Zuid, de sportcultuurnota voor Stadionpark, de integrale wijkontwikkeling van wijk Feijenoord en het onderzoek naar sociale duurzaamheid in Stadshavengebied. Momenteel coördineert ze voor RVS de ontwikkeling van het Vakhuis. Als bestuurslid van vereniging Eetbaar Rotterdam draagt ze bij aan het weer zichtbaar maken van de locale voedselketen.





Ralph van Meijgaard (Coördinator Actief Burgerschap Gezondlijn)

Suzanne Hijstek (Docent en ontwikkelaar medialessen)

Marjolein Vink (HR)

Marcel Huber (Controller)

Anouk Wijnties (Progamma coördinator)

Bouchra Abdellaoui (Ouderbetrokkenheid) 

Marcella van Dongen (Office manager)



Paul Stoute (1956-2011)

Ontwerper

Paul Stoute was vanaf het begin de huisontwerper van Rotterdam Vakmanstad.
Hij stierf op 8 maart 2011 onverwachts aan een hersenbloeding.

Paul was een beetje spacy Amerikaans en een tikkeltje Frans mediterraan. Beluister zijn uitgebreide muziekcollectie en je snapt het. Maar ook een blik op de titels van zijn verzameling video’s en dvd’s volstaat. Hij koesterde een on the road gevoel. Hij reed dan ook nooit in een auto, hij gleed. Als een snoek in het water, in zijn Citroën DS, zijn goddelijke – deèsse – auto, één hand aan het stuur, linker onderarm losjes leunend in het opengedraaide deurraam. Op zijn gezicht een big smile. Op zijn motor, een ouwe Yamaha, verplaatste hij zich nooit. Hij raasde erop. Fietsen deed ie niet. Rond peddelend op zijn oude racefiets verzette hij zijn gedachten.

Maar al die vervoersmiddelen, al die media waren tweedehands. Paul was voor creatief hergebruik, voor existentieel doorgedesigned materiaal, zoals de flashy Amerikaanse overhemden die hij altijd online bestelde. Die typische aandacht voor wat er al is, was bij hem geen teken van armoede, ook al zat ie vaak krap bij kas. Het was de keuze van een authentieke ontwerper die van wat er al is, iets nieuws wil maken. Dat was letterlijk zijn geaardheid, zijn letterlijke geaardheid in de wereld om hem heen.

Paul is nooit een uitvinder geweest. Hij was een vinder die niet zocht. Hij schiep ruimte waarin iets een andere betekenis, een nieuw leven kon krijgen. Een designer in de ware zin van het woord. Alles had voor hem bestaansrecht. Alles mocht er zijn. Maar het kreeg bij hem wel een nieuwe plek. Maar daarvoor moest hij het letterlijk ontwerpen: hij maakte het ding los uit zijn context en gaf het een nieuwe. Uiteindelijk werd het een deel van het Gesamtkunstwerk dat zijn eigen leven met de kleine groep mensen om hem heen was.


Paul was door en door grafisch ontwerper, ondanks zijn recente move naar het webdesign. Ook al was hij een fervent browser, het web bleef misschien net iets te onwerelds, net iets te weinig materieel. Want ook al had hij lang geleden het knip- en plakwerk achter zich gelaten en schermde hij al decennia dubbel met enen en nullen om alles exact op de juiste plaats te krijgen, het eindresultaat moest toch een mooi ding zijn. Een ding om beet te pakken. Materie. Een boek als een handvat, als een stuur om mensen op weg te helpen, om hun leven richting te geven. We spraken er met z’n allen veel over. In al onze projecten van de afgelopen vijftien jaar. Paul was geen filosoof, maar zijn creatieve sensibiliteit liet dat denken op een natuurlijke manier toe, zeker als het over zijn vak ging. Op het speelveld van letters speelde hij ook altijd met woorden. Bouwend aan beelden beschreef hij besef.

Grafisch, grafiek, graf, allemaal manieren van inkerven, van inschrijven zodat iets waardevols niet zal worden vergeten. Paul staat in ons geheugen gegrift. Een beetje spotlachend, mondhoeken lichtjes naar achteren getrokken alsof hij op zijn gedachten zuigt. Hij denkt er het zijne van. En zo nu en dan fluit ie, haast gedachteloos, voor zich uit. Paul ten voeten uit: een bedachtzame flierefluiter, een observerende flaneur, ronddraaiend in de vaak ondraaglijke lichtheid van zijn bestaan. Het ontwerp was nooit af. Alle opties bleven elk moment open waardoor hij soms bekneld raakte tussen zijn onstuitbare vrijheidsdrang en zijn loyaliteit aan mensen. Hem rest de ultieme rit, glimlachend glijdend over the highest of all highways, denderend in zijn DS over de ultieme Route du Soleil.